Story Time: Stalen deuren

Gisteren had ik nog een buurman, maar toen ik vanmorgen mijn voordeur uit kwam, bleef die van hem gesloten. De kalende man van hiernaast was verdwenen en niemand praat nog over hem, alsof hij nooit heeft bestaan. Ik vroeg me af waar hij is, hij was te jong en gezond om te sterven en niemand verlaat deze stad. Maar er zijn geruchten. Over mensen die verdwijnen, over kamers diep in de grond, over regels breken en straffen die daarop volgen. Rillingen liepen me over mijn rug. Ik hield me stil.

Story Time: Zonnebloemen

Ze was er weer. Ik had haar al jaren niet meer gezien, maar nu was ze er weer. Toen ik de bos zonnebloemen bij mijn moeder op de eettafel had zien staan, dacht ik direct aan haar. Ik dacht aan de eerste keer dat ik haar zag, toen ze met haar bloemenjurk in de gang van het ziekenhuis stond.